Kiedyś wychodziłem z kina z otwartą buzią. Dziś widzę anachroniczność, błędy fabularne, samą konstrukcję na łapu-capu. Film już nie zachwyca, ale oglądając go poczułem się jak wówczas, gdy jako nastolatek łapałem jak młody pelikan utwory Varius Manx. I dziś znów mi się ich bardzo dobrze słuchało. Wiem, to tandeta, ale kiedy wydawali te płytę to było to nie lada wydarzenie. Taki zwykły pop, ale wspomnień z nim związanych co nie miara. Wracając do filmu - historię znamy wszyscy, ale okoliczności całego wydarzenia!! Jeep Wrangler i Chevrolet Corvette!! Za skok Cichy zgarnąłby milion dolarów! Plastikowe krzesełka przy Cafe Brama i te superanckie fryzury chłopaków - wąsy wtedy w modzie!! No szał po prostu. Ale fajnie było sobie powspominać.

Kiedy zastanawiałem sie nad polskim kinem rozrywkowym od razu pomyślałem o "Chłopaki nie płaczą". Ile to tekstów z tego filmu się powtarza do dziś. Ta historia, postacie. Jak dla mnie jedna z najlepszych komedii w ogóle. Grucha i jego sweterek, Bolec i "coco-jambo i do przodu". Kuba spóźniający się na egzamin, Fred i tekst "jakbym se dał rekę uciąć". Psikuta bez "S" i Szef Łazuka. Kanon polskiej komedii.

Dla mnie "Chłopaki nie płaczą" to niemal najlepsza polska komedia. Dla innych jest nią "Poranek kojota" Też Olafa Lubaszenki, prawie z tą samą obsadą. Historia miłosna, producent płyt, dług i gangsterskie porachunki. A w międzyczasie "Krzysztof Jarzyna ze Szczecina" i prawdziwa plakietka ochroniarza. Klasyka po raz drugi.

Tagi: lubaszenko, stuhr, anna mucha, czarek pazura, grucha, laska, varius manx, bogdan łazuka